5. jul, 2017

Vertrouw op Hem...

Vandaag is de dag dat jij precies een jaar geleden overleed, de dag waar op ons leven voor goed veranderde de dag waarop er in ons gezin een oorverdovende stilte viel. Vanaf die dag lieverd leven wij met een gebroken hart met een pijn die voelbaar is bij elke hartslag, en t,voelen jij bent niet meer hier bij ons.

Niet meer  goedemorgen lieve allerliefste dochter ik hou zoveel van je. Niet meer zo intens voor je zorgen, je wassen en aankleden je haren opsteken, niet meer uren naar jouw gekletst luisteren. Niet meer samen winkelen, tutten koken of bakken samen op een terrasje, niet meer druk gekwebbel onder het eten. Niet meer luisteren naar jouw prachtige dromen, over trouwen met jouw grote liefde, mama te worden, anesthesist of om tante te zijn. Niet meer de lange donkere nachten samen door komen samen worstelend, samen huilen, bidden en  verlangen naar het nieuwe leven.     Niet meer...nooit meer... allemaal samen hier thuis als compleet gezin...

De heimwee is enorm zo ook de pijn van het gemis om jou, in het begin hadden we vaak het gevoel dat je zo weer binnen zou komen. Maar dat is helemaal weg het dringt echt tot ons door dat wij je hier op aarde niet meer zullen zien, de liefde voor jou groeit en groeit maar we kunnen het niet aan jou kwijt. Veel heel veel tijd hebben wij om na te denken over alles wat wij samen met jou hebben mee gemaakt, en nu beseffen we meer dan ooit hoe wonderlijk jij met dit alles om bent gegaan.

Zoals jij altijd in je blog schreef zo praatte jij ook tegen ons heel open en eerlijk, wij hebben je beloofd dat jouw blog zou blijven bestaan. Pas na jouw overlijden beseften we hoe enorm veel mensen jij in hun hart hebt geraakt, zoveel mensen die jouw verhalen hebben gelezen. Zo enorm veel lieve en hartverwarmende reacties als er werden geplaatst. Daar lieve schat heb jij helaas geen weet van gehad, jij had dit echt niet door, ook op de manier hoe jij met je ziekte omging was zo bijzonder.   Jouw vast vertrouwen op onze Hemelse Vader wat alleen maar sterker werd in de laatste maanden van jou leven. Jouw verlangen naar een nieuw en hoopvol leven wat alsmaar groter werd, de vrede en rust die jij uitstraalde.....                                                                                                                              

Lieverd jij hebt ons geleerd om op de Heer te vertrouwen al is het nog zo moeilijk en niet te begrijpen, de weg die wij moeten gaan. Jij hebt ons geleerd hoe bijzonder het is om s,morgens gezond wakker te worden en om gewoon adem te kunnen halen, om op te kunnen staan en naar school of naar ons werk te gaan, ons laten zie hoe bijzonder het is als we weer een jaartje ouder mogen worden. Door jou proberen wij onze zegeningen te tellen want ze zijn er heel veel.....

                                                             

Jij bent niet meer, daar waar je was maar overal waar wij zijn ❤