15. feb, 2017

Mijn Lieve Kleine Zusje

Lief klein zusje van me,Hartje

Je vond het verschrikkelijk als ik zei dat je mijn kleine zusje was maar ondanks dat je een echte vrouw aan het worden was zag ik nog altijd dat kleine lieve meisje waar wij op moesten letten als broers en die wij moesten beschermen tegen alles wat er op je pad zou komen.

Jij hebt 3 grote broers, wat kon jou nou overkomen? Toch moesten we dat stukje bescherming loslaten want we konden niks doen tegen wat er in je begon te groeien. Ik vond het moeilijk om te zien hoe veel pijn je soms had, het liefst liep ik weg omdat ik het niet aan kon zien maar als ik buiten stond dacht ik, ze heeft nog steeds net zo veel pijn en daar kan ze ook niet van weglopen dus ging ik maar weer naar binnen.

Ik zal jou altijd herinneren als mijn lieve kleine zusje die zo sterk was, we hebben zo veel momenten gehad die ik voor eeuwig zal koesteren. Ik had het liefst nog 1000 dingen gedaan maar het was goed zo. Ook jij had geen wensen meer, alleen maar bij ons zijn en genieten van elkaar. Hoe dichter de eeuwigheid bij jou kwam hoe meer liefde er uit je kwam. Je was hemels en we konden zo genieten van je.

Toch vergeet ik nooit meer dat mama ons een berichtje stuurde op zondag 3 juli en vroeg of we langs konden komen "even gezellig wat drinken" op dat moment wist Angela dat het niet goed was en dat we ons moesten voorbereiden dat jij er heel anders bij kon liggen dan de dag er voor. Ik liep naar je toe met mijn hart bonzend in mijn keel en zag je daar liggen, je moest zo hard werken om adem te halen. Je jonge lichaam vocht voor het leven en de toekomst die jij zo graag wou. Mijn hart brak toen ik dat zag en ik hield het niet meer. Op dat moment zag ik door mijn tranen een vingertje van jou die mij erop wees om even bij jou te komen zitten op bed, daar brak ik en was jij degene die me vastpakte en zei; Rem ik hou van je".

De dagen erna sliep je zo slecht en was je zo moe maar ging je maar door met de dingen doen zoals je altijd deed. Op 6 juli moesten wij naar Maassluis voor de bruiloft van Angela haar zus. De dokter verzekerde ons dat er niks ging gebeuren en toch namen we afscheid van je omdat mama zei dat ze niet wist of je de dag er na nog wel aanspreekbaar was. Heel bewust hebben we dit gedaan je zei nog; Veel plezier! En dat je heel veel van ons hield, dat was achteraf gezien de laatste keer dat we je stemmetje hoorden. met toch een heel raar gevoel gingen we op weg, hoe verder we bij je vandaan gingen hoe vreemder het voelde, nooit kunnen bedenken dat je zou gaan die dag. Ans keek nog uit het raam en zag een regenboog door de wolk heen komen en op de radio luisterden we het liedje "ik zal er zijn" we voelden ons zo rustig en toch hadden we een raar gevoel in onze onderbuik.

S'avonds zaten we in het hotel en gingen we poolen, Angela ging nog even bellen met haar zus over de volgende dag wat ze allemaal zou gaan doen. Toen keek ik op mijn telefoon en zag ik dat mama had gebeld, ik zei nog tegen Angela; mama heeft gebeld" toen wist ze al genoeg. Ik belde terug en mama zei; het is al gebeurd rem"

Het gevoel wat we toen kregen was iets wat ik nog nooit eerder had gevoeld.Ik voelde me zo trots! Mijn zusje heeft het gehaald, ze is gehaald en mag eeuwig verder leven. Je had geen pijn meer! Je had al zo lang gestreden en nu was het goed.

We moesten 2 uur lang naar huis rijden en weer hadden we het liedje "ik zal er zijn" aan staan. Eenmaal thuisgekomen stond Remon daar al te wachten hij ving me op en daarna liepen we gelijk naar jou toe. Daar lag je dan, onze strijdster voor het geluk! Je was nog altijd zo bloedmooi maar het voelde zo onmenselijk om je niet meer bij ons te hebben. We stonden om je bed heen als een kring, met het liedje "ik herleef". We voelden ons zo enorm gedragen en trots.

De volgende avond reed ik met frank naar zijn huis om wat spullen op te halen. Hij vertelde dat jij hem had verteld dat hij nadat jij overleden was moest uitkijken naar een regenboog en dat was dan het teken dat je het goed hebt. Je vertelde dat het dagen, weken zelfs maanden kon duren. Maar op de terugweg naar huis, waar jij nog altijd lag begon het vlak voordat we thuis waren te regenen en zagen we een regenboog, we stapten uit de auto en zagen dat hij precies boven ons huis stopte. Toen stonden we daar allebei met kippenvel op ons hele lichaam.Toen wisten we het zeker, jij bent boven!

Elke dag denk ik aan je en mis ik je zo vreselijk erg. Jij bent en blijft voor altijd mijn lieve kleine zusje. Ik heb geen idee hoe het allemaal moet zo zonder jou.Toch voel ik nog altijd je liefde als ik aan je denk, Ik hou van je lieve kleine meid, je maakt je broer zo enorm trots!

xxx Remco