24. feb, 2016

Mri's

De allereerste keer onder de mri was heel beangstigend, omdat ik toen zou horen wat ik zou hebben. Afgelopen jaar heb ik al uren lang daaronder gelegen, met allemaal angsten. Aanstaande vrijdag moet ik weer onder de mri, die 2,5 uur lang duurt. Ik zie er vreselijk erg tegen op, elke keer weer blijft het eng. Als ik daar lig, is het super smal en de geluiden gaan super hard. Het voelt heel benauwd en is heel erg beangstigend. Je kan ondertussen met niemand praten en je kunt ook niet even slapen door de vreselijke herrie. Een paar uur lang de tijd om dus goed na te denken over alles, hoe zou deze mri nou weer zijn? Zouden er weer meer tumoren zitten? Een half uurtje is wel vol te houden, maar een uur is me al te veel.. Ook de pijn tussendoor is heel zwaar, aan 1 stuk door heb ik pijn. Je wilt graag met iemand praten dan maar dat kan niet. Daarom blijft het elke keer weer lastig. Gelukkig zit vrijdag mama naast me en weet ik dat ze in de buurt zit en dan gaat Frank er ook nog een poos naast zitten gelukkig! ❤️