18. feb, 2016

De eerste 4 chemo's

Ik herinner me niet heel veel meer van de chemo kuren, altijd was ik ver heen en bleef alles wazig. De eerste 4 chemo's kreeg ik 2 chemo's tegelijk, 1 met een rood zakje, en 1 doorzichtige. Ik werd altijd heel erg misselijk daarvan en niemand wist de goeie medicatie die bij mij hielp voor de misselijkheid. Lang zoeken wisten ze eindelijk welke medicatie die goed voor mij was, ik kreeg sochtends een slaaptablet en savonds weer. Zodat ik de hele tijd aan het slapen zou zijn, en minder zou doorkrijgen hoe moeilijk ik het toen had. Mama sliep altijd elke nacht bij me, en verzorgde me in alles. Ik kon die 4 dagen lang geen geluiden horen en geen licht zien. Ik lag altijd in het donker en het was altijd stil om me heen. Maar soms lag ik op de tienerkamer en was het daar erg druk, maar je leert wel andere kinderen kennen met die ziekte. Nadat ik alle 4 de chemo kuren gekregen had, zouden we de uitslag horen van als de tumor geslonken was. Alle artsten gingen daar wel van uit, want mijn been was al zoveel dunner geworden, de tumor leek je minder goed te zien.. Toen gingen papa en mama naar de uitslagkamer toe en ik lag nog in het ziekenhuis bed.. Daar hoorde we dat de chemo niets gedaan had, en de tumor nog even groot was gebleven. Mijn tumor was 20 cm bij 10 cm dikte. Ze hadden gehoopt dat die door de chemo's kleiner zou worden, en daarna zouden opereren. We waren allemaal heel erg geschrokkken dat de chemo waarschijnlijk dus niks heeft gedaan. Al die tijd zo ziek geweest van de chemo, paar maand mee bezig geweest en daar al mijn energie ingestopt, ik voelde me toen zo naar, mijn haar is er dus afgevallen om niks? Maar later besefte ik ook dat de tumor niet meer gegroeid was, en kon ik daar toch nog een klein beetje blij om zijn. Gelukkig had mijn arts ook nog wel leuk nieuws, ik mocht mee doen met Make a Wish. Al snel daarna hoorde we het nieuwe behandelplan, dat was een protonen bestraling in Duitsland, 28 bestralingen!